Nieuws

Nood aan singlesbeleid in Brussel




Het huisvestingsbeleid in Brussel houdt te weinig rekening met alleenstaanden, zegt parlementslid Carla Dejonghe (Open Vld). Ze vindt dat het tijd wordt voor een ‘singlesreflex’.

Sinds 2010 is het aantal alleenstaanden dat een aanvraag voor goedkoop woonkrediet deed bij het Brusselse Woningfonds met bijna 60% gestegen. In 2010 waren er 275 kredietaanvragen (waarvan er 228 werden toegekend), in 2012 waren dat er 468 (waarvan er 358 werden toegekend). Volgens Carla Dejonghe, Brussels volksvertegenwoordigster (Open Vld), die de cijfers bekend maakt, toont dit aan dat de Brusselse huisvestingsmarkt meer in moet gaan zetten op éénpersoonsappartementen.

“Het Brusselse huisvestingsbeleid is hoofdzakelijk afgestemd op gezinnen met kinderen. Dat is ook logisch, gezien de bevolkingsexplosie. Maar, vandaag bestaat meer dan de helft van de Brusselse bevolking uit alleenstaanden. En zij vinden het vaak moeilijk om een geschikte woning te vinden. Het gamma aan appartementen van 40 tot 60 m² komt te weinig voor op de Brusselse woningmarkt. Dat verhoogt bijvoorbeeld de druk om grotere woningen op te splitsen in steeds kleinere appartementen, met minder comfort.”

44% van de Brusselse sociale woningen betrokken door alleenstaanden

De enorme vraag naar een geschikte woning voor alleenstaanden, laat zich ook voelen bij de sociale huisvesting. Momenteel wonen er 15.474 alleenstaanden in een sociale woning, goed voor zo’n 44% van het totaal aantal woningen. Het aantal aanvragen voor een sociale woning door singles is gevoelig gestegen de afgelopen jaren. Waar er in 2009 nog 14.325 alleenstaanden op de wachtlijst voor een sociale woning stonden, zijn dat er vandaag 15.345.

De gevoelige stijging is een logisch gevolg van de bevolkingsexplosie en de crisis, zegt Dejonghe: “Alleenstaanden lopen het meeste gevaar om in de armoede te verzeilen. Verhoudingsgewijs worden ze bijvoorbeeld ook zwaarder belast dan gezinnen. Het is daarom van belang dat we, ook in ons sociaal beleid, meer rekening houden met hen.”

Dejonghe roept op om meer onderzoek te doen naar de noden en verwachtingen van singles in de stad. Ze pleit ook voor het hanteren van een ‘singlesreflex’ bij beleidsmaatregelen, niet enkel op vlak van huisvesting, maar ook en vooral op fiscaal vlak.